Τι Γυρίζω στην Πραγματικότητα
Αναβάσεις και ερασιτεχνικά ράλι, κυρίως στη Δανία. Μια τυπική μέρα έχει κάπου ανάμεσα σε πέντε και δώδεκα διαδρομές, και η κάθε μία είναι σύντομη. Μια ανάβαση τελειώνει σε λιγότερο από δύο λεπτά.
Δουλεύω με τρεις κάμερες. Δύο GoPro και μία Insta360 X5. Μία μέσα στο αυτοκίνητο, οι άλλες απ' έξω σε διαφορετικές βάσεις ανάλογα με το τι θέλω να δείξω εκείνο το σαββατοκύριακο. Δεν είναι συγχρονισμένες με κανέναν τρόπο όταν γράφουν. Τις ξεκινάω μία μία, γυρνώντας γύρω από το αυτοκίνητο, συνήθως ενώ κάποιος μου φωνάζει ότι προχωράει η ουρά.
Έτσι μια μέρα βγάζει κάπου πάνω από τριάντα αρχεία βίντεο, από τρεις διαφορετικές μάρκες, που καμία τους δεν συμφωνεί τι ώρα είναι.
Το Κομμάτι που Έτρωγε το Βράδυ
Το γύρισμα δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα. Το πρόβλημα ήταν μετά.
Τριάντα και βάλε αρχεία προσγειώνονται στον δίσκο με ονόματα σαν GX010045.MP4 και VID_20251004_124128_00_023.mp4. Τίποτα σε αυτά τα ονόματα δεν σου λέει σε ποια διαδρομή ανήκουν. Οπότε η πρώτη δουλειά ήταν πάντα το ξεδιάλεγμα: ανοίγεις ένα αρχείο, βλέπεις μερικά δευτερόλεπτα, καταλαβαίνεις ποια διαδρομή ήταν, το σέρνεις σε έναν φάκελο, από την αρχή. Μετά ευθυγραμμίζεις τις τρεις γωνίες της κάθε διαδρομής με το χέρι, μία μία, δώδεκα φορές.
Μέχρι να τελειώσει οτιδήποτε από αυτά είχα χάσει το βράδυ και δεν είχα φτιάξει ούτε ένα βίντεο. Γι' αυτό το περισσότερο υλικό μου από δυο σεζόν κάθεται ακόμα σε έναν δίσκο, αμοντάριστο. Όχι επειδή ήταν κακό. Επειδή η προοπτική του ξεδιαλέγματος ήταν τόσο μίζερη που δεν ξεκινούσα ποτέ.
Από εκεί βγήκε στην ουσία το StintBox. Ήθελα να φύγει το βαρετό κομμάτι.
Τι Κάνω Τώρα
Αντιγράφω τα πάντα από τις κάρτες σε έναν φάκελο και τα ρίχνω όλα μαζί μέσα. Και τις τρεις κάμερες, όλες τις διαδρομές, αταξινόμητα.
Η εφαρμογή βρίσκει ποια αρχεία πάνε μαζί. Χρησιμοποιεί ό,τι περιέχουν τα ίδια τα αρχεία, δηλαδή πότε γράφτηκαν, πού, τι λέει η τηλεμετρία και πώς ακούγεται ο ήχος, αντί για τα ονόματα. Είναι ο μόνος τρόπος που αντέχει τρεις διαφορετικές μάρκες με τρία διαφορετικά σχήματα ονομασίας. Αυτό που γυρίζει πίσω είναι μία ομάδα ανά διαδρομή, με τις τρεις γωνίες ήδη μέσα.
Μετά ευθυγραμμίζει την κάθε ομάδα. Αυτό είναι το βήμα που με νοιάζει πιο πολύ, γιατί είναι αυτό που έκανα με το χέρι δώδεκα φορές τη βραδιά. Χειρίζεται τις μεικτές μάρκες χωρίς να του πω τίποτα, και σημαδεύει όσες δεν είναι σίγουρο αντί να τις βγάλει λάθος στα κρυφά.
Ελέγχω τις σημαδεμένες. Συνήθως είναι μία ή δύο στις δώδεκα, και ο έλεγχος σημαίνει να πάω σε κάτι που φαίνεται σε δύο γωνίες ταυτόχρονα και να περάσω μερικά καρέ. Μετά εξάγω.
Πέντε μορφές εξαγωγής ανά διαδρομή: ολόκληρη η διαδρομή, ένα κάθετο μοντάζ και μερικά πιο σύντομα καδραρίσματα για τα διάφορα μέρη όπου ανεβάζω. Σε μια μέρα με δώδεκα διαδρομές, όλο αυτό, από την εισαγωγή μέχρι την ομαδοποίηση, τον συγχρονισμό, τον έλεγχο και την εξαγωγή, τελειώνει μέσα σε μία ώρα. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ώρας είναι η ουρά εξαγωγής να μασάει αρχεία όσο εγώ κάνω κάτι άλλο.
Αυτό που δεν Περίμενα
Στόχος ήταν να βγαίνουν μονταρισμένες οι διαδρομές. Αυτό που άλλαξε πραγματικά πόσα δημοσιεύω είναι ό,τι έρχεται μετά.
Μόλις μια διαδρομή ομαδοποιηθεί και ευθυγραμμιστεί, μένει έτσι. Οπότε όταν θέλω τριάντα δευτερόλεπτα από μια συγκεκριμένη στιγμή, μια στροφή που πήγε στραβά, μια προσπέραση ή τη μία φορά που έφυγε το πίσω στην έξοδο, γυρνάω σε εκείνη τη διαδρομή, βρίσκω τη στιγμή και την κόβω. Και οι τρεις γωνίες είναι ήδη στο ίδιο βήμα, και το telemetry overlay τις ακολουθεί όλες, οπότε μπορώ να κόψω από την κάμερα μέσα στο αυτοκίνητο στην εξωτερική μέσα στη στροφή και η ένδειξη ταχύτητας δεν πηδάει ούτε μηδενίζει.
Αυτό παίρνει κάνα δυο λεπτά τώρα. Παλιά σήμαινε να ξανακάνω την ευθυγράμμιση για εκείνο το clip, που σήμαινε ότι τις περισσότερες φορές δεν γινόταν.
Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι μια αγωνιστική μέρα βγάζει μια χούφτα έτοιμα βίντεο το βράδυ, και μετά συνεχίζει να βγάζει σύντομα clip για βδομάδες, όποτε μου χρειαστεί ένα. Ίδιο project, χωρίς ξαναδούλεμα.
Τι Παίρνει Ακόμα Χρόνο, Ειλικρινά
Η ουρά εξαγωγής. Το ρεντάρισμα τριών γωνιών με overlay σε δώδεκα διαδρομές είναι πραγματική δουλειά για το μηχάνημα, και κανένας σχεδιασμός λογισμικού δεν το κάνει ακαριαίο. Την ξεκινάω και πάω να κάνω κάτι άλλο.
Ο έλεγχος των σημαδεμένων συγχρονισμών. Είναι γρήγορος, αλλά δεν είναι μηδενικός, και δεν τον παραλείπω. Μια διαδρομή που είναι λίγα καρέ έξω δείχνει μια χαρά στο preview και λάθος στο τελικό βίντεο, και το να το ανακαλύψεις αφού έχεις εξάγει πέντε μορφές της είναι χειρότερο από το να ξοδέψεις είκοσι δευτερόλεπτα από πριν.
Και οι πραγματικές δημιουργικές αποφάσεις: ποιες διαδρομές αξίζει να ανέβουν, πού να κόψω, τι να αφήσω έξω. Εκεί θέλω να ξοδεύω χρόνο. Αυτός είναι όλος ο λόγος που έφυγαν τα υπόλοιπα από τη μέση.
Αν Έχεις Παρόμοιο Στήσιμο
Δύο πράγματα, και τα δύο μαθημένα με τον δύσκολο τρόπο.
Αντίγραψε τα πρωτότυπα αρχεία από την κάρτα και δούλεψε πάνω σε αυτά. Οτιδήποτε έχει κοπεί στην εφαρμογή της κάμερας, εξαχθεί από μοντάζ ή ξανακωδικοποιηθεί για χώρο φτάνει συνήθως χωρίς την τηλεμετρία. Φαίνεται ίδιο και είναι πολύ πιο δύσκολο στη δουλειά.
Και κάνε ένα κοφτό, ορατό, ακουστό συμβάν πριν ξεκινήσεις, ένα παλαμάκι ή μια πόρτα αυτοκινήτου, με όλες τις κάμερες ήδη να γράφουν. Και ξανά στο τέλος της μέρας αν προλάβεις. Θέλει πέντε δευτερόλεπτα και κάνει τα δύσκολα στησίματα εύκολα.
Πέρα από αυτό: ρίξ' τα όλα μέσα με τη μία και άσε το ξεδιάλεγμα να γίνει μόνο του. Το έφτιαξα έτσι επειδή ξέρω ακριβώς τι κοστίζει η εναλλακτική, και κοστίζει μια ολόκληρη σεζόν αμοντάριστο υλικό.